Synteza i atrybucja: zastosowanie praktyczne
Najważniejsza zasada: Synteza łączy materiały, a atrybucja przypisuje twierdzenia do źródeł. Dokument może wpłynąć na odpowiedź, ale nie zostać pokazany albo otrzymać zbyt szerokie przypisanie.
Jak zastosować tę zasadę?
Rozbij odpowiedź na twierdzenia, przypisz każde do fragmentu i zachowaj modalność, zakres oraz wyjątki źródła. Cytowanie umieść możliwie blisko zdania.
Przykład
Źródło mówi „może poprawić wynik w badanej próbie”, więc synteza nie powinna zmieniać tego w „zawsze poprawia wynik”.
Test jakości
Dla każdego zdania zewnętrzny audytor powinien znaleźć wspierający fragment bez dodawania założeń spoza dokumentu.
Ograniczenie
Wiele trafnych źródeł nie gwarantuje poprawnej syntezy; model może połączyć je w wniosek, którego żadne nie wspiera.
Minimalna karta źródła
| Warstwa | Pytanie kontrolne | Rezultat |
|---|---|---|
| Potrzeba | Na jakie pytanie odpowiada dokument? | jedna intencja główna |
| Zakres | Dla kogo i kiedy odpowiedź jest prawdziwa? | podmiot, okres, warunki |
| Dowód | Skąd pochodzi twierdzenie? | dane, metoda lub źródło |
| Fragment | Czy zachowuje sens poza stroną? | samodzielna jednostka informacji |
| Identyfikacja | Kto odpowiada za publikację? | autor, wydawca i wersja |
| Dostęp | Czy system może pobrać właściwy wariant? | 200, HTML i canonical |
Co sprawdzić przed publikacją?
Wiele trafnych źródeł nie gwarantuje poprawnej syntezy; model może połączyć je w wniosek, którego żadne nie wspiera.